Prawa karmy

admin
Dodał admin Styczeń 10, 2018 11:18

Prawa karmy

Pojęcie karmy jest związane z religiami dharmicznymi (hinduizm, buddyzm, dżinizm etc.), które są najpopularniejsze w Indiach, Azji Południowo-Wschodniej oraz na Dalekim Wschodzie. Karma jest rozumiana jako prawo przyczyny i skutku, determinujące sposób, w jaki powinniśmy żyć i postępować.

Według tej zasady, obecne działanie człowieka tworzy jego przyszłe doświadczenia, przez co jest on odpowiedzialny za swoje życie. Dla osób wierzących w reinkarnację koncepcja karmy przekłada się na to, jak będą żyli w następnych wcieleniach. Obecne zasługi będą wynagradzane, a występki karane.

Abstrahując od religii i filozofii transcendentalnych, możemy traktować karmę jako uniwersalną zasadę przyczynowości: każde działanie niesie ze sobą jakiś rezultat. Konsekwencje czynów mogą być dla kogoś negatywne lub pozytywne; zależy to zwykle od intencji oraz sposobu postępowania.

 

1. Prawo przyczynowości
Istnieje takie stare powiedzenie: jak sobie pościelisz, tak się wyśpisz. Oto w największym skrócie przedstawienie pierwszego prawa karmy. Nasze postępowanie zawsze prowadzi do określonych rezultatów. Nie ma od tego ucieczki. Cokolwiek robisz, bądź świadomy, że prędzej czy później zbierzesz plon swoich działań.

W życiu dostajemy tylko to, na co sami zapracujemy; wszechświat nie obdaruje nas niczym ponad to, co sami mu daliśmy. Jeśli chcesz być szczęśliwy, przynoś szczęście innym ludziom; jeśli pragniesz miłości, kochaj; jeśli chcesz być bogaty, nigdy nie zapominaj o hojności. Wszystko wróci do ciebie.

2. Prawo neutralności
Grawitacja ziemska działa na wszystko tak samo. Nie robi wyjątku dla bogatych czy biednych, nie zwraca uwagi na czystość sumienia czy mądrość. Tak samo jest z karmą – obejmuje wszystkie żywe stworzenia jednakowo; dla nikogo nie ma wymówki. Cały wszechświat jest neutralny – nie jest ani dobry, ani zły; nie próbuje nas zniszczyć ani chronić. Nikogo nie faworyzuje, nikogo nie potępia. Zasady w nim obowiązujące są całkowicie obojętne na sumienie i moralność człowieka.

3. Prawo kreacji
Życie nie wzięło się z niczego. Powstaje w wyniku aktu kreacji, w którym bezustannie bierzemy udział. Bez naszego zaangażowania życie przestałoby istnieć, ponieważ wszyscy jesteśmy połączeni w jeden system zależności. Środowisko, w którym przebywamy, jest wynikiem naszego wewnętrznego stanu, podobnie jak nasze wnętrze jest kształtowane przez otoczenie. Jeśli uczciwie podchodzimy do życia, możemy tworzyć wokół siebie te rzeczy, których pragniemy. W naszych rękach spoczywa moc kreacji.

4. Prawo wzrostu
Wszystko, co żyje, rozwija się i wzrasta; również ludzka dusza. Cokolwiek robisz, zmieniasz się. Nikt nie pozostaje wiecznie taki sam. Uczymy się i zdobywamy coraz większą mądrość; stajemy się bardziej świadomi. W rozwoju duchowym nie chodzi o zmienianie świata czy innych ludzi, o nawracanie na jakąś religię czy przekonywanie kogoś do swoich poglądów. Esencją rozwoju duchowego jest kształtowanie siebie samego. Chcąc zmienić swoje życie, nie koncentruj uwagi na elementach zewnętrznego świata, lecz na własnym wnętrzu. Rozwijaj je. Jeśli zmienisz to, co jest w twoim sercu, świat w naturalny sposób podąży za tobą.

5. Prawo odpowiedzialności
Wszystkie zdarzenia są efektem twoich decyzji i działań. Jesteś więc odpowiedzialny za siebie. Nie zrzucaj winy za porażki na los, wszechświat, Boga czy innych ludzi – to nie są źródła problemów. Ty jesteś odpowiedzialny za każdą podjętą decyzję, za każde słowo, gest czy myśl. Cokolwiek zrobisz, zbierzesz plon swoich działań.

6. Prawo jedności
Nawet jeśli robisz coś, co wydaje się pozbawione znaczenia, w rzeczywistości jest tak samo istotne jak bohaterskie czyny opiewane w pieśniach i legendach. Nawet maleńkie ziarenko piasku na pustyni jest równie ważne jak cała planeta; przecież bez niego świat byłby zupełnie inny. Choć może się to wydawać nieco dziwne, pamiętaj, żeby przykładać wagę do drobiazgów. Jak to mawiają: „diabeł tkwi w szczegółach”. To naprawdę ważne, ponieważ wszystko we wszechświecie jest ze sobą połączone. Każdy krok prowadzi do następnego kroku, każdy zakręt do następnego, słowo do kolejnego słowa, czyn do innego czynu – i tak bez końca. Jeśli chcesz wykonać jakieś zadanie, najpierw musisz się do niego przygotować. Bez tego nie będziesz w stanie zrealizować swojego celu. Pierwszy krok w podróży jest tak samo ważny jak ostatni.

7. Prawo skupienia
Nie możesz myśleć o dwóch rzeczach jednocześnie. Nawet jeśli wielozadaniowość (robienie kilku rzeczy na raz) nie jest dla ciebie problemem, nie zmienisz natury swojego umysłu. A umysł koncentruje swoją uwagę zawsze tylko na jednej rzeczy. Jeśli skupiasz się na pracy nad sobą i wartościach duchowych, trudno będzie poświęcać uwagę myślom niższego rzędu, takim jak gniew czy zazdrość.

8. Prawo dzielenia się
Rodzice od najmłodszych lat uczyli mnie, że dobrze jest się dzielić z innymi ludźmi. Praktyka duchowa jeszcze bardziej pogłębiła rozumienie tej zasady. To, co dajesz innym, wróci do ciebie, lecz nie to jest istotą dzielenia się. Chodzi raczej o postawę życiową – chęć obdarowywania bez oczekiwania czegoś w zamian.

9. Prawo „tu-i-teraz”
Skupianie uwagi na przeszłości i przyszłości uniemożliwia przebywanie w chwili obecnej. Stare wzorce zachowań nie dopuszczają nowych, stare przyzwyczajenia blokują możliwość uczenia się nowych rzeczy – wówczas nie można mówić o rozwoju. Wszyscy wielcy nauczyciele duchowi mówią o zasadzie „tu-i-teraz” jako najskuteczniejszym sposobie praktyki duchowej, a co za tym idzie – najlepszym sposobie radzenia sobie z następstwami karmy.

10. Prawo cierpliwości
Każde marzenie jest odległym w czasie mirażem, do którego człowiek próbuje dotrzeć. Musi pracować na zakup domu z ogródkiem lub samochodu; musi budować swoją firmę od podstaw – nawet jeśli jest bardzo utalentowany i pracowity. Zawsze jest coś, na co czeka i poszukuje drogi do tego. Nic nie dostanie na talerzu; nie wystarczy o czymś pomyśleć, by to mieć. Wszystkie osiągnięcia wymagają wysiłku i cierpliwości. Im większy cel ktoś sobie obierze, tym więcej będzie potrzebował cierpliwości. Prawdziwe szczęście przychodzi do człowieka, który potrafi cieszyć się tym, co robi w danej chwili, i wytrwale czeka na realizację swoich celów w czasie, który będzie dla nich odpowiedni.

11. Prawo inspiracji
Najcenniejsze skarby na świecie są nic niewarte, jeśli zostały zdobyte ze złych pobudek. To, z jaką działasz intencją, definiuje cię w sposób o wiele większy niż to, jakie osiągasz rezultaty. Prawdziwa wartość rzeczy zamyka się w wysiłku i intencjach, jakie doprowadziły do ich zdobycia. Twoja praca stanowi wkład do pracy wszystkich ludzi; kumuluje się w jedną wielką całość. W taki sposób kształtuje się oblicze całej ludzkości.

12. Prawo nauki
Żyjemy na Ziemi w jednym celu: by się uczyć. Nasze lekcje opierają się na doświadczaniu dualnej natury rzeczywistości (idea przeciwieństw: dobry-zły, problem-rozwiązanie, światło-ciemność), a ich ostatecznym celem jest pełne zrozumienie natury rzeczy.

13. Prawo równowagi
Wszystko we wszechświecie istnieje w niezachwianej równowadze. Tylko ludzie zdają się być tej równowagi pozbawieni. Całe życie szukają mądrości, która pozwoli im na nowo połączyć się w jedną całość. Droga do duchowego oświecenia prowadzi właśnie przez wewnętrzną równowagę.

Naucz się żyć według zasad karmicznych, a jakość twojego życia podniesie się z dnia na dzień. Wszystkie elementy twojej istoty – słowa, myśli, uczucia, doświadczenia – pozostają pod wpływem tych praw. Warto więc je znać i rozumieć ich znaczenie.




admin
Dodał admin Styczeń 10, 2018 11:18